"Που θέλουμε να ανήκει το Αιγαίο;"
Το 13% της συνολικής έκτασης της Ίου μεταβιβάστηκε μέσα σε έναν χρόνο, το διάστημα από 1/5/2006 έως 31/5/2007 όπως προκύπτει από έγγραφα του Επαρχείου Θήρας που ζητήθηκαν -ως στοιχεία έρευνας- και δημοσιεύθηκαν στον «ιό» της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.
Υπό τον τίτλο «Το Αιγαίο ανήκει στους αγοραστές του» η στήλη επιχειρεί μια προσέγγιση στις προτάσεις του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γιώργου Σουφλιά, που υπο τον τίτλο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό έχουν δοθεί για διαβούλευση -όπως επιτάσσει η Ε.Ε.- πριν παρουσιαστούν για ψήφιση στην Βουλή ώστε να αποτελέσουν Νόμο του Κράτους (αν τελικά αποτελέσουν). Στην προσπάθειά της να περιγράψει τις αλλαγές του Νόμου και να αποδώσει τις διαστάσεις τους, ο «Ιός» χρησιμοποιεί ως παράδειγμα την Ίο. Την Ίο των εντυπωσιακών αριθμών μιας και μέσα σε ένα χρόνο μεταβιβάστηκαν 14.112.406 τετραγωνικά. χλμ Νιώτικης γης που λαμβάνοντας υπόψη την συνολική έκτασή της, αντιστοιχεί στο 13% του νησιού.
Ενώ, από τα στοιχεία που έδωσε το Επαρχείο Θήρας προκύπτει ότι οι πλειονότητα των περιοχών που μεταβιβάστηκαν βρίσκονται σε παραλιακές περιοχές και πρόκειται να προσφερθούν για ατομικές τουριστικές κατοικίες ή για συγκροτήματα τουριστικών κατοικιών.- Σύμφωνα με το δημοσίευμα:
«Το Αιγαίο ανήκει στους αγοραστές του»
Ένα χρόνο προτού καταθέσει το πλαίσιο ο κ. Σουφλιάς για διαβούλευση, είχαν ήδη κινητοποιηθεί μεσίτες και μεγαλοεπενδυτές γης. Θα δούμε πώς έγινε αυτό σε ένα Κυκλαδίτικο νησί.
Επιλέξαμε σκόπιμα το αγαπημένο νησί του πρωθυπουργού, την Ιο, η οποία, μάλιστα, διαθέτει και ολοκληρωμένο χωροταξικό σχέδιο, το οποίο δεν εφαρμόζεται. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι θα δυσκολευτεί να συνεχίσει τα μπάνια του στο Μαγγανάρι ο πρωθυπουργός, αν δεν έχει αγοράσει ο ίδιος ή κάποιος άνθρωπός του στην περιοχή. Όπως πληροφορηθήκαμε, μεγάλο μέρος της παραλίας αυτής έχει ήδη πουληθεί.
Η στήλη μας είχε ασχοληθεί και πάλι με την Ιο, όταν αποκάλυψε τα οικιστικά σχέδια του αγοραστή της μικρής βραχονησίδας Διακοφτό στην είσοδο του όρμου Κουμπάρα της Ίου (30/12/06). Η Ίος, όπως και πολλά άλλα νησιά, εμπίπτουν στις διατάξεις περί παραμεθορίων περιοχών.
Αυτό σημαίνει ότι για να γίνει αγοραπωλησία γης πρέπει να δοθεί πρώτα έγκριση από το αρμόδιο Επαρχείο Θήρας. Η επιτροπή του Επαρχείου εξετάζει διάφορα στοιχεία, μεταξύ των οποίων ποιος είναι ο τελικός αγοραστής, για ευνόητους λόγους. Φυσικά όταν οι αγοραστές είναι offshore εταιρείες και ένας μόνο προσωρινός αντιπρόσωπος υποβάλλει την αίτηση στο Επαρχείο δεν είναι δυνατός ο έλεγχος των αληθινών ιδιοκτητών. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, αυτός ο έλεγχος είναι πλέον τυπικός.
Απευθυνθήκαμε στο Επαρχείο Θήρας με το ερώτημα πόσες και ποιες εκτάσεις πουλήθηκαν στην Ιο τον τελευταίο μόνο χρόνο, λίγο πριν την κατάθεση του πλαισίου. Τόσο ο κ. έπαρχος όσο και η αρμόδια υπάλληλος είχαν την καλοσύνη να μας ενημερώσουν, αποκρύπτοντας φυσικά ο,τιδήποτε εμπίπτει σε προσωπικά δεδομένα των αγοραστών. Δημοσιεύουμε την απάντηση του επάρχου Θήρας Χρύσανθου Ρούσσου (αρ. πρ. 4641.11/6/07) και νομίζουμε ότι όλοι θα αντιληφθούν τι μέλλει γενέσθαι, αν ισχύσει το πλαίσιο Σουφλιά και υπολοίπων υπουργών: «Σε απάντηση της από 25/5/07 επιστολής, σας γνωρίζουμε τα στοιχεία που μας ζητήσατε. Για άρσεις των απαγορεύσεων του αρ. 26 του Ν.1892/90 στη νήσο Ιο, την χρονική περίοδο από 1/5/2006 έως 31/5/2007: Εκδόθηκαν συνολικά 198 αποφάσεις-εγκρίσεις
1. Αιτήματα για αγορές από φυσικά πρόσωπα 93 (σ.σ. το ίδιο πρόσωπο μπορεί να έχει ζητήσει πολλές εγκρίσεις αλλά -λόγω προσωπικών δεδομένων- αυτό δεν το ξέρουμε).
2. Αιτήματα για αγορές από εταιρείες 105 (σ.σ. ισχύει κι εδώ η παραπάνω παρατήρηση).
3. Εκτάσεις ακινήτων για αγορές μέσα σε ένα χρόνο συνολικά 14.112.406 τετραγωνικά μέτρα.
4. Περιοχές-τοποθεσίες αγοράς των ακινήτων ενδεικτικά: Χώρα, Βαλμά, Πούντα, Μαγγανάρι, Επάνω Κάμπος, Μυλοπότα, Στρουμπούλι, Κολιτσάνι, Κάμπος, Βορινές, Πλάκες, Αγία Κυριακή, Ψάθη, Ριζώματα, Ράχες Παπά, Παπά Ράλη, Ορμος, Καμπάκι, Πρετέσι, Σκάρκου, Μερσηνία, Αγία Θεοδότη, Καλύκα Αλησιδερή, Τρεις Παπά, Πικρί Νερό, Μανούσου, Ρούσσου Ψάθη, Τρυπιτή, Χαμουχάλα, Διακοφτό, Μπούρι, Σκιαδάς, Κόκκινα, Κάλαμος, Μέσα Κάμπος, Ρεματιές, Πυργάρι, Φιλάρι, Βούνι, Κεφάλα, Τρεις Κλησιές, Διαμουδιά, Πελεκανιές, Ακρωτήριο, Φίδια, Σερπενιά, Σπορίδι, Ποθητός».
Αν λάβουμε υπόψη ότι η συνολική έκταση της Ίου είναι 108 τετραγωνικά. χλμ., διαπιστώνουμε ότι μέσα σε 12 μήνες έχει πουληθεί το 13% του νησιού! Εδώ ο τακτικός επισκέπτης ή κάτοικος της Ιου είναι που πρέπει να αρχίσει να τραβάει τα μαλλιά του. Περίπου ΟΛΕΣ οι παραλίες του νησιού θα προσφερθούν για τουριστικές κατοικίες και φυσικά ιδιωτική χρήση.
Πρόκειται για τρομακτική έκταση, με δεδομένο ότι οι εκτάσεις που πουλήθηκαν είναι φυσικά οι πιο τουριστικές. Ανάλογες κινήσεις με μαζικές αγορές τεράστιων εκτάσεων γης έχουν γίνει σε όλα τα νησιά και όλες τις τουριστικές περιοχές της χώρας από γνωστούς και άγνωστους επενδυτές, οι οποίοι κατά παράδοξο τρόπο «πρόβλεψαν» εγκαίρως τις ευνοϊκές ρυθμίσεις του τουριστικού πλαισίου.
http://www.iospress.gr/ios2007/ios20070617.htm
- Με αφορμή το κείμενο του " Ιού"
- "Που θέλουμε να ανήκει τι Αιγαίο;"
Το θέμα που έχει να κάνει με την εξέλιξη των νησιών των Κυκλάδων είναι πολυεπίπεδο και αναμένεται να απασχολήσει ή και να μονοπωλήσει στο άμεσο μέλλον τις δημόσιες και ιδιωτικές συζητήσεις σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, και να προκαλέσει σειρά ερωτημάτων. Από το πώς αντιλαμβανόμεθα και οραματιζόμαστε το τουριστικό μας προϊόν και το πώς ορίζουμε την λέξη περιβάλλον, μέχρι τις οικονομικές συνέπειες ,σε τοπικό και εθνικό επίπεδο των αποφάσεών μας.
Αυτό πάντως αποτελεί προϋπόθεση για την αντικειμενική σκέψη και εξέταση του θέματος «τουρισμός και περιβάλλον στον 21 αιώνα» είναι να το δούμε με καθαρή ματιά κι αποστασιοποιημένοι από ενοχές και σύνδρομα, στρεβλά οικολογικά, του παρελθόντος.
Είναι γεγονός ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και συνεχίζουν να αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς και θα είναι κρίμα η Ελλάδα να μείνει κολλημένη σε ένα κομπλεξικό, στείρο και αδιέξοδο (τουριστικό στην περίπτωση) Παρελθόν.
Πιθανότατα, ο «Ιός» να έχει υποπέσει σε ένα σφάλμα. Αυτό που θέλει την οπισθοδρόμηση και την ομοιόσταση στα πράγματα. Στην Ελλάδα. Αυτό που δεν μας θέλει να προχωρήσουμε μπροστά, αντιλαμβανόμενοι το τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Στον έξω «προχωρημένο» τουριστικά και ευαισθητοποιημένο περιβαλλοντικά κόσμο.
Πείτε όπως θέλετε, αλλά δεν νοώ και δεν με αφορούν οι περιβαλλοντικές ευαισθησίες για το «μη χτίσιμο των παρθένων παραλιών» από αυτόν που τις έχει μπαζώσει για να χτίσει το αυθαίρετό του, και τις έχει καταβρωμίσει με το σκουπιδαριό του και καταπροσβάλει με την κακογουστιά του. Αυτός ο «ευαίσθητος κύριος» καλό θα είναι να περιορίσει την ευαισθησία του στο -αυθαίρετο και κακόγουστο- σπίτι του.
Και το θέμα δεν έχει μόνον περιβαλλοντικές διαστάσεις αλλά και οικονομικές.
Γιατί, πάμε μπροστά, στην επόμενη μέρα τούτης της χώρας σημαίνει πως ξεκινάμε να κερδίζουμε χρήματα επενδύοντας σε σύμφωνες με τους Νόμους δραστηριότητες κι όχι κερδοσκοπώντας (όπως μέχρι σήμερα αναγκαστικά και λόγο γραφειοκρατίας και αλληλοσυγκρουόμενων Νόμων κάναμε) απο την πιο απίθανη κομπίνα και λοβιτούρα.
Γιατί σαν να ήρθε η ώρα -και- το ελληνικό κράτος να πλαισιώσει (κυριολεκτικά) τον επιχειρηματία-επενδυτή και όχι να τον στέλνει αλλού ή να τον εξαναγκάζει σε ισόβιο φόβο και λάδωμα χιλίων δύο απίθανων δημοσίων υπαλλήλων και υπηρεσιών για να κάνει την δουλειά του.
Το θέμα στην περίπτωσή μας είναι να μην είμαστε δογματικοί και να μην ποινικοποιούμε ούτε την επιχειρηματική δραστηριότητα, ούτε την συμβολή των πολιτικών στην πρόοδο της.
Κι αν το μοντέλο μοιάζει πολύ «Αμέρικαν μπαρ» για τα εθνικά μας δεδομένα,
τι φταίμε άραγε που -σε κάποιες περιπτώσεις- ζούσαμε στα χωριά Ποτέμκιν αλλά δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι;
Σκοπός του κειμένου είναι να ενημερώσει για τις σχεδιαζόμενες αλλαγές αλλά και να θέσει το ερώτημα του τι είναι περιβάλλον, και σε ποιο τελικά περιβάλλον επιλέγουμε να ζούμε. Σε ένα εγκαταλελειμμένο, δύσβατο, βρώμικο, γεμάτο μπάζα και μπουκάλια «παρθένο περιβάλλον», ή σε ένα οικιστικό σύνολο δομημένο στα μεγέθη και στα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του τόπου στον οποίο βρίσκετε; Γιατί είναι σαφές οτι τα μεγέθη της Σαντορίνης είναι μικρά και δεν θα γίνουμε ούτε Ντουμπάι, ούτε θα κατασκευάσουμε τους Πετρόνας στις παραλίες μας.
